Aynaya 'Orospu Çocuğu !!' Olduğunu Söylemek İstiyorum!

Posted by Oduncu Gömleği | Posted in , , , , | Posted on Salı, Ekim 19, 2010

Bebekleri severim, çocuk hıçkırışlarından tiksindiğim kadar değil. Adını bilmediğim, adlandırdığım yerlerde olmayı isterdim. Huzurun karizmatik ses tonunu, erken 'yaşlandırılmış' şarap gibi bozuk bir ruha sahip olan genç ve çirkin bedenimle. Saçıma nasıl şekil vereceğimi düşünmeden, eve dönerken güzel cafelere sahip, butik otel bahçeli o caddeden yürümeyi. Arabaları çeken valelerin yerine, otoparkı bile olmayan o bahçelere bakmak isterdim göz ucuyla, parmak ucunda yürürken sessizce gecede. Karanlığın insanları eve yollamadığı, loş ışıklandırmanın insanları susturduğu, zaten çok da konuşmak istemeyen insanların arasında olmayı isterdim. Annee' diye seslenen çocukların saf gürültüsünden uzak olmak. Yalnızlığın güzel olan yanlarını bilmek. Sürekli ama şiddetli olmayan yağışları almak isterdim. Bunlara sahip olabilseydim şuan ki gibi melankoli parçalamazdım. Parçalanmış olurdum. Beni okullardan uzak tutun, müzik akademileri kalsın çevrede sadece. Okul formalı çocukları görüp, bu saf ve temiz varlıklardan daha fazla tiksinmek istemiyorum. Benim de öyle olduğumu, rahatsızlık verdiğimi unutmak istiyorum. Beyaz içinde beyazlar istiyorum. Kar üstünde, beyaz ve çatlak kupa içinde kahverengiyi içmek istiyorum. Ağırca, soğumasına aldırmadan. Kimseye bişey vermemek, her insanda var olan o 'OROSPU ÇOCUKLUĞU'nun tam tanımı olan duygularımı bastırmak istiyorum. Güzel ve yuvarlak bir göte bakmamak için, hormonlarımdan arınmak için herşeyi vermeye razıyım. Kutusundan her sigara çıkarışımda kaç tane kaldı diye saymak, yetersizliğine üzülmekte istemiyorum. Hiç bir zaman yetmeyeceğini biliyorum. Daha fazlasını istememek için de herşeyimi vermeye razıyım. Ben, insan olmaktan nefret ediyorum. 'OROSPU ÇOCUKLUĞU'dan daha fazlasıyız. Hiç birimizi sevmiyorum. Ölmeye de korkmamak için herşeyimi verirdim. Ya tembelliğimden hepimizden tiksiniyorum, ya da ben hepimizden üstünüm.

Comments (0)

Yorum Gönder